و مانند آن‌ها نجس شده ، در كتاب‌هاى فقهى براى كشيدن آب از چاه ، اندازه‌هايى متفاوت ذكر شده است ، ولى بنابر قول مشهور متأخّران - مبنى بر عدم نجاست آب چاه با ملاقات نجس - در اين كه كشيدن آب از چاه تعبّدا واجب است يا مستحب مىباشد ، اختلاف است . مشهور ، آن را مستحب مىدانند « 2 » ( - - ) نزح ) . مالكيّت آب چاه : اگر كسى چاهى را به قصد تملّك در زمين مباح ( - - ) مباحات اصلى ) حفر كند ، در صورت رسيدن به آب - بنا بر قول مشهور - مالك آن مىشود . « 3 » بيع : در صحّت فروش آب موجود در چاه و نيز فروش آب چاه براى هميشه ، اختلاف است . منشأ اختلاف در اوّلى ، عدم امكان تحويل آب به جهت مخلوط شدن با آب تازه و در دومى ، حصول جهالت به مقدار آب است . « 4 » ( - - ) چاه آب ) آب چشمه - - ) چشمه آب حمّام آب حمّام : آب حوضچه‌هاى داخل حمّام . امروزه آب دوش و شير جايگزين حوضچه‌هاى قديم شده و همان احكام را دارد . از آن در باب طهارت بحث شده است . آب حمّام متّصل به منبع ، در نجس نشدن به ملاقات نجاست - جز در صورت تغيير بو ، رنگ يا مزه ( - - ) تغيّر ) حكم آب جارى ( - - ) آب جارى ) را دارد ، ليكن در اين كه شرط است منبع يا مجموع آب منبع و آب حوض يا به اضافهء آب داخل لوله به قدر كرّ ( - - ) آب كرّ ) باشد يا كرّ بودن اصلا شرط نيست ، اختلاف است . قول اول به اكثر بلكه به مشهور نسبت داده شده است . آب حمّام در صورت نجس شدن ، با اتّصال به منبع و آميخته شدن با آب آن - به شرط كرّ بودن منبع - پاك مىشود و در حصول طهارت بدون آميخته شدن ، اختلاف است . « 1 »

--> ( 2 ) 1 / 203 . ( 3 ) 38 / 116 . ( 4 ) 120 - 121 . 1 العروة الوثقى 1 / 41 - 42 و مستمسك العروة 1 / 186 - 189 .